Kurs na stopień instruktora - RAMOWY PROGRAM
KURSU NA STOPIEN INSTRUKTORA SPORTU JEZDZIECKIEGO
W DYSCYPLINACH: UJEŻDŻANIE, SKOKI, WKKW, RAJDY
(325 godzin)

Część ogólna (70 godzin)

• Społeczno-historyczne aspekty rozwoju sportu © hippika.pl Kurs na stopień instruktora - RAMOWY PROGRAM
KURSU NA STOPIEN INSTRUKTORA SPORTU JEZDZIECKIEGO
W DYSCYPLINACH: UJEŻDŻANIE, SKOKI, WKKW, RAJDY
(325 godzin)

Część ogólna (70 godzin)

• Społeczno-historyczne aspekty rozwoju sportu © hippika.pl
Aktualnie jesteś:  hippika.pl Konie dają pracę Kurs na stopień instruktora

Kurs na stopień instruktora

RAMOWY PROGRAM
KURSU NA STOPIEN INSTRUKTORA SPORTU JEZDZIECKIEGO
W DYSCYPLINACH: UJEŻDŻANIE, SKOKI, WKKW, RAJDY
(325 godzin)


Część ogólna (70 godzin)


Społeczno-historyczne aspekty rozwoju sportu.

Związek teorii i praktyki w przebiegu kształcenia i kształtowania sportowców.

Instruktor sportu – jego rola i zadania w systemie szkolenia sportowego. Zasady podwyższania kwalifikacji zawodowych.

Wychowanie dla sportu i przez sport.

Rola i zakres badan lekarskich w sporcie – profilaktyka.

Budowa ciała, rozwój fizyczny a sprawność fizyczna.

Fizjologiczne podstawy wydolności fizycznej i wytrzymałości.

Wpływ czynników psychicznych na rozwój sportowców.

Dobór i selekcja w sporcie.

Współzależność pomiędzy treningiem, walką sportową i procesem odnowy
organizmów sportowców.

Współzawodnictwo jako czynnik postępu w rozwoju sportu.

Etapizacja szkolenia sportowego na drodze do mistrzostwa sportowego.

Metody, formy i środki szkolenia sportowego.

Struktura i planowanie szkolenia sportowego.

Rola i zakres kontroli w procesie szkolenia sportowego.

Struktura organizacyjna polskiego sportu. Ustawy: o kulturze fizycznej i o sporcie kwalifikowanym.

Zasady organizacji grupy sportowej.

Zastosowanie pomocy multimedialnych w procesie szkolenia sportowego.

Wybrane zagadnienia z promocji i marketingu w sporcie.


Część hipologiczna szkolenia podstawowego (111 godzin)


Etyczne podstawy użytkowania koni, etyka jeźdźca i szkoleniowca.

Historia jeździectwa, wielcy teoretycy i praktycy oraz ich szkoły.
Struktura organizacyjna polskiego jeździectwa. Struktura i rola FEI.

Dyscypliny jeździeckie reprezentowane w FEI oraz zasady ich rozgrywania. Przepisy jeździeckie. Rola i zadania sędziów – współpraca ze szkoleniowcami i zawodnikami. Regulaminy jeździeckie, zasady klasyfikacji sportowej.

Terminologia jeździecka. Zasady podstawowe teorii jazdy konnej.
Figury na ujeżdżalni.

Metodyka nauczania jazdy konnej, instruktaż i komendy. Systematyka ćwiczeń w jeździectwie. Plan pracy instruktora.

Zasady prowadzenia zajęć z różnymi grupami wiekowymi i o różnym stopniu sprawności fizycznej.

Trening ogólnorozwojowy i specjalistyczny jeźdźca.

Psychologia konia – zmysły, popędy, instynkt, emocje i pamięć. Pole widzenia konia. Wykorzystanie naturalnych zachowań koni w ich szkoleniu.

Zasady bezpieczeństwa podczas pracy z końmi. Pielęgnacja konia, codzienny obrządek.

Metodyka pracy z młodymi końmi – dojrzałość psychiczna i fizyczna. Logika skali szkoleniowej – szkolenie podstawowe koni. Trening ujeżdżeniowy podstawa wyszkolenia koni.

Anatomia konia, topografia ciała, pokrój szczegółowy. Pomiary zoometryczne, wskaźniki budowy, bonitacja. Analiza cech pokroju koni sportowych ważnych dla poszczególnych dyscyplin.

Umaszczenie koni, odmiany. Szczegółowy opis konia. Identyfikacja konia na podstawie diagramu. Współczesne metody identyfikacji koni.

Chody koni, wady i błędy. Ocena jakości ruchu i stylu skoku.

Sposoby oceny wartości użytkowej koni sportowych. Próby dzielności
i mistrzostwa młodych koni sportowych (championaty). Wyścigi.

• Podstawy genetyki. Metody doskonalenia cech użytkowych. Odziedziczalność użytkowych cech sportowych.

Hodowla koni w Polsce i na świecie. Typy użytkowe i rasy koni. Sportowe linie hodowlane i ich wybitni przedstawiciele.

Podstawy rozrodu i wychowu koni. Zasady wychowu koni sportowych.

Żywienie koni – budowa układu pokarmowego, rodzaje pasz, normy i dawki. Specyficzne dodatki pokarmowe dla koni wyczynowych.

Fizjologia konia – adaptacja organizmu konia do wysiłku.

Podstawy weterynaryjne – choroby i kontuzje występujące u koni sportowych – zapobieganie i leczenie. Rozpoznawanie kulawizn. Podstawowe zabiegi zootechniczne i weterynaryjne. Specjalne zabiegi pielęgnacyjne i prewencyjne stosowane u koni sportowych.

Podkownictwo – ukatowanie kończyny, mechanika kopyta, zasady oczyszczania i kucia, rodzaje podków. Schorzenia i wady kopyt.

Zasady prawidłowego transportu koni.

Zasady zakupu i sprzedaży koni.

Zasady prowadzenia stajni lub ośrodka jeździeckiego.


Część specjalistyczna – ujeżdżanie, skoki, wkkw, rajdy (144 godziny)


Dosiad i jego rodzaje. Zasady działania i współdziałania pomocy jeździeckich. Pomoce naturalne i sztuczne. Błędy w  dosiadu i ich korygowanie.

Sprzęt jeździecki – jego rodzaje – dopasowanie do jeźdźca i konia.
Sprzęt pomocniczy i ochronny. Ubiór jeźdźca.

Jeździec – wymagane predyspozycje fizyczne i psychiczne do uprawiania poszczególnych dyscyplin jeździeckich. Dobór pary: koń – jeździec.

Teoria i praktyka treningu ujeżdżeniowego – dosiad uje&d&eniowy, reakcja na pomoce, nauka przejść, zatrzymania, zagalopowania z różnych chodów, cofanie, kontrgalop, półpiruety w stepie, zwykła zmiana nogi, praca na dwóch śladach (ustępowanie od łydki, łopatka do wewnątrz, trawers, ciąg), lotna zmiana nogi.

Teoria i praktyka treningu skokowego – równowaga pary koń-jeździec, dosiad skokowy, ujeżdżeniowy trening skokowy, praca na koziołkach, skoki gimnastyczne, „ślepe parkury”, elementy parkuru, przeszkody specjalne, parkury treningowe, kształtowanie oceny odległości i techniki skoku. Rodzaje i budowa przeszkód parkurowych, odległości w szeregach, linie przeszkód.

Teoria i praktyka treningu wkkw – praca ujeżdżeniowa, trening skokowy, trening terenowy – zasady pokonywania różnego rodzaju przeszkód, rodzaje przeszkód terenowych – odległości; zasady bezpieczeństwa. Trening wytrzymałościowy konia wkkw.

Teoria i praktyka treningu w rajdach – praca ujeżdżeniowa, trening terenowy z kontrola parametrów fizjologicznych.

Kontrolowanie postępu treningowego – obserwacja, sprawdzanie parametrów fizjologicznych, obraz krwi i jego interpretacja. Inne wskaźniki postępu treningowego.

Udział w zawodach – fizyczne i psychiczne przygotowanie do startu, zasady transportu, postępowanie w obcej stajni, trening na zawodach, oglądanie placu konkursowego, parkuru oraz tras próby terenowej, rozprężanie przed startem, przejazd konkursowy, analiza przejazdu, pielęgnacja konia po zawodach.

Teoria i praktyka lonżowania – cel, rodzaje pracy na lonży, niezbędny sprzęt, pomoce.

Praca z końmi trudnymi lub zepsutymi.

Trening uzupełniający jeźdźców.

Samodzielne prowadzenie zajęć praktycznych przez kursantów – w tym ćwiczenia w prowadzeniu szkolenia w języku obcym.



źródło: Rozwój infrastruktury turystycznej wokół szlaku konnego województwa łódzkiego na lata 2008-2013

 
opony  netBOX - Systemy internetowe